چه مهمانانی بی دردسری هستند مردگان
نه به دستی ظرفی را چرک می کنند نه به حرفی دلی را آلوده
تنها به شمعی قانعند و اندکی سکوت!!!!

تو پست قبلی متنی از “حسین پناهی” گذاشتم. تو این پست همون متنو با صدای خودش بشنوید. البته همراه با چند تا دیگه از کارهاش

من زندگی را دوست دارم
ولی از زندگی دوباره می ترسم

دین را دوست دارم
ولی از کشیش ها می ترسم

قانون را دوست دارم
ولی از پاسبان ها می ترسم

عشق را دوست دارم
ولی از زنها می ترسم

کودکان را دوست دارم
ولی از آیینه می ترسم

سلام را دوست دارم
ولی از زبانم می ترسم

من می ترسم پس هستم
این چنین می گذرد روز و روزگار من

من روز را دوست دارم
ولی از روزگار می ترسم

به یاد او که بهترین بود در زدن حرف های دلمان

حسین پناهی

ایلنا-ایمان حجتی: بالاخره پس از گذشت ۹ماه از قطع شدن آب زاینده‌رود و خشک‌شدن این رودخانه در شهر اصفهان، آب زاینده‌رود در این شهر جریان یافت و به دیار نصف جهان حیات دوباره بخشید.
به گزارش خبرنگار ایلنا از اصفهان، جاری شدن آب زاینده‌رود با موجی از شادی در بین مردم اصفهان همراه بود به طوری که شب گذشته پارک‌های حاشیه زاینده‌رود در شهر اصفهان مملو از مردمی بود که پس از تحمل ماه‌ها خشکی رودخانه، آب زاینده این رودخانه را در بستر خشک آن روان می‌دیدند و همراه این آب زنده در فتح بستر خشک و مرده زاینده رود حرکت می‌کردند.
مسئولان شهری اصفهان مدت ها قبل وعده داده بودند که آب زاینده‌رود برای استفاده کشاورزان منطقه شرق اصفهان در زمان کشت محصول، از اواسط آبان ماه در اصفهان و مناطق شرقی آن جاری می‌شود.

نیاز بی‌رویه بخش کشاورزی، عامل خشکی زنده‌رود
در این زمینه، محمد درویش متخصص محیط زیست در گفتگو با خبرنگار ایلنا در اصفهان گفت: در این فصل سال کشاورزان غرب اصفهان محصولات خود را درو کرده اند و نیاز آبی در بالادست رودخانه کم شده و آب به مناطق پایین دستی نیز می رسد و کشاورزان شرق اصفهان که شرایط دمایی متفاوتی دارند برای آغاز کشت آماده می شوند.
وی افزود: آمارها نشان می دهد آنچه در حقیقت باعث خشک شدن زاینده‌رود شد، نیاز بی‌رویه بخش کشاورزی استان اصفهان به آب زاینده‌رود است.
درویش با بیان اینکه میزان راندمان آب در استان اصفهان پایین است افزود: بخش کشاورزی در استان اصفهان سالیانه در ازای مصرف ۵٫۵ میلیارد متر مکعب آب، ۵ میلیون تن محصول تولید می کند، یعنی در ازای هر متر مکعب آب حدود ۹۰۰ گرم ماده غذایی خشک تولید می کند در حالی که این مقدار در فرانسه ۳ کیلوگرم و حد نرمال آن ۱٫۵ کیلوگرم است.
وی تصریح کرد: اگر بخواهیم خشک شدن رودخانه در سال آینده تکرار نشود باید سیستم های آبیاری را به آبیاری تحت فشار و گلخانه ای تغییر دهیم تا راندمان آب دهی افزایش یابد که این کار با توجه به پتانسیل های علمی شهر اصفهان دور از دسترس نیست.
وی خاطر نشان ساخت: فقط کافی است تصور کنید راندمان این بخش به دو برابر افزایش یابد؛ این یعنی آنکه بخش کشاورزی اصفهان می‌تواند با نیمی از آبی که در اختیارش قرار می‌گیرد، همین مقدار تولید داشته باشد و در آن صورت با آب مازاد حاصل هم، زاینده‌رود پرآب خواهد بود و گاوخونی به حیات خویش ادامه خواهد داد و نشاط و سلامتی دوباره به دیار زنده‌رود بازمی‌گردد.
این متخصص محیط زیست با بیان اینکه “باید وابستگی معیشتی به آب زاینده رود در استان اصفهان کاهش یابد” تصریح کرد: این وابستگی باید به سمت معیشت هایی برود که آب کمتری از رودخانه را مصرف می کنند و فعال کردن توریست، اکو توریست و استفاده از انرژی خورشیدی و در کنار آن افزایش راندمان آب در بخش کشاورزی گزینه های پیشنهادی در این زمینه است.

بناهای تاریخی اصفهان و تهدید خشکسالی
طی ۹ ماهی که از خشک شدن زاینده رود می گذرد، کارشناسان حوزه های مختلف هشدارهایی در مورد تاثیرات خشکی رودخانه در زمینه های مختلف دادند.
در این بین به گفته فعالان و کارشناسان میراث فرهنگی، نه تنها خشکی رودخانه زاینده رود پل‌های تاریخی و بخصوص سی و سه پل را در معرض خطر قرار داده است، بلکه کاهش سطح آب سفره های زیرمینی و افزایش سطح تبخیر از جداره های بناها، سایر آثار را نیز در دراز مدت با مشکل روبه رو می سازد.طبق بررسی های کارشناسی، سطح آبهای زیرزمینی در بخش‌هایی از شهر اصفهان به یک سوم کاهش یافته بود.
ترک های بزرگ گنبد شیخ لطف الله نیز به گفته کارشناسان ناشی از همین مسئله است و خود مسجد امام و صحن آن نیز دچار چنین مشکلاتی است. حتی گفته می شود که حیات بنای مدرسه چهارباغ تا حد زیادی به نهر فرشادی (مادی) که از پای فونداسیون دیوار مدرسه جریان دارد، بستگی دارد در حالی که بیشتر مادی های اصفهان طی سالهای اخیر خشک شده اند.
بناهای تاریخی اصفهان به واسطه نوع ملات به کار رفته در آن، همگی با آب پیوندی دیرینه دارند و قطع شدن آب در شهر اصفهان و کاهش آب های زیرزمینی به این بناها لطمه جدی می زند.
هرچند به این واسطه جاری شدن دوباره آب در بستر زاینده رود خبر خوبی برای فعالان میراث فرهنگی اصفهان بود ولی آنان نگرانی دیگری از بابت سلامتی سی و سه پل دارند زیرا فاش شدن مساله انحراف مترو اصفهان این احتمال را مطرح کرد که دستگاه حفار در زمان انحراف با رمپ جنوبی سی و سه پل برخورد کرده باشد و مصالح غیر عادی مشاهده شده، قسمتی از پی سی و سه پل است که در صورت صحت داشتن این قضیه و آسیب دیدن پی سی و سه پل، احتمال نشست کردن پل در زمان جاری شدن آب در رودخانه وجود دارد. هرچند در آن زمان نیز مطرح شد که پی بردن به درستی این مساله نیازمند بررسی های کارشناسی است ولی متاسفانه طی ماه های اخیر اقدام کارشناسی جدی برای بررسی این موضوع صورت نگرفت و اقدامات در حد شعارهای رسانه ای باقی ماند.

طومار مردم اصفهان خطاب به احمدی‌نژاد
خشک شدن آب زاینده رود باعث شد مردم اصفهان با امضای طوماری خطاب به احمدی‌نژاد، خواستار رعایت حق آبه قانونی شهر اصفهان و کشاورزان استان اصفهان شوند.
در قسمت هایی از این طومار که در شهریور ماه سال جاری تهیه شد آمده بود: اسکندر، تیمور و اشرف افغان، اصفهان را ویران و از کشته‌ها پشته‌ها ساختند، لیکن نتوانستند آب را بر این شهر ببندند. پس نسزد که ما چنین کنیم و سنت طبیعت که همانا سنت خداست را به بیداد تغییر دهیم.
امضا کنندگان این طومار برداشت بیش از حد در بالادست رودخانه از آب زاینده رود را عامل خشکی زاینده رود دانسته بودند و از احمدی‌نژاد خواسته شده بود حقآبه قانونی شهر اصفهان و کشاورزان این ناحیه محترم شناخته شده و از دست‌اندازی به منابع محدود آب زاینده‌رود در سرشاخه‌ها و طول مسیر طبیعی آن جلوگیری شود.
این طومار در پایان همایش بررسی علل خشکی زاینده رود که توسط شهرداری اصفهان و تعدادی از تشکل های مردمی زیست محیطی برگزار می شد تهیه شده و برای امضا توسط مردم در یکی از پارک های اصفهان قرار گرفت.

گزارش: ایمان حجتی
عکس از: آرشیده شاهنگی

لینک خبر در ایلنا
پ.ن: ممنون از خانم شاهنگی بابت عکس زیبایی که گرفتند و در اختیار من قرار دادند.

از اول صبح که چشم هامونو باز می کنیم و از یک جایی که نمی دونم کجاست وارد این جنگل که خوب میدونم کجاست میشیم، همه دنبال یک هدفند…هدف همه “رسیدن به خوده” که با این هدف و با کمک ۱۰۰۰۰۰ بهانه از هیچ کاری دریغ نمی کنیم!!

این روزها سلاممون هم بهانه شده. حس می کنم حتی وقتی همدیگرو صدا می زنیم، لقب هایی که به هم نسبت می دیم هم بهانه است. همدیگر را صدا می زنیم: دوست من، برادر من، خواهر من، همشهری من، عشق من! و….

این روزها هروقت این واژه ها را میشنوم تنها چیزی که حس می کنم اینه که یک نفر داره دل یک نفر را برای همون هدفش غارت می کنه!

دنیا  شده “جنگل مولا”. خودخواهی و غرور قانون شده و انسانیت هم مدت هاست رد صلاحیت و خانه نشین شده یا شاید هم نه، بابا کشتنش رفت!

عجب جنگلیه این جنگل مولا!

بیچاره اون کسی که هنوز نفهمیده داره تو جنگل مولا زندگی می کنه.

بیچاره اون کسی که تو این جنگل دنباله محبت می گرده، از دیو و دد ملول شده و دنبال انسان می گرده، از آدم هاش خسته شده و دنبال حیوون هاش میگرده!!!

بیچاره…………

بیچاره دلی که خوش به باران باشد