تجمع اعتراض آمیز دوستداران میراث فرهنگی نسبت به عبور مسیر مترو از بافت تاریخی اصفهان و خیابان چهار باغ عباسی برگزار می شود.خواهشمند است با تمام توان به کلیه افرادی که می شناسید اطلاع دهید تا دراین تجمع شرکت نمایند.

شنبه ۲۰ مهرماه ۱۳۸۷
ساعت ۹:۰۰ صبح

مقابل دبیر خانه شورای اسلامی شهر اصفهان واقع در ابتدای خیابان چهار باغ بالا ساختمان باقی مانده از تخریب کارخانجات قدیم چهار باغ

برای امضای اینترنتی روی تصویر زیر کلیک کنید.

آنچه بر شهر ما می­گذرد(احسان رعنایی)

شاید لازم است هر یک از ما از خود بپرسیم که اگر جزو مسئولین شهرمان بودیم، چگونه سعی در احیا و حفظ میراث فرهنگی و طبیعی شهر داشتیم، تا سندهای هویت و اصالت سرزمینمان را احیا کرده باشیم؟
این سوال از آن جهت مهم به نظر می­رسد که امروزه تصمیمات مدیران شهری و عملکرد آنها را نمی­توان صرفا” ناشی از نگرش و عملکرد یک شخص یا گروه اقلیت دانست. شرایط اجتماعی عصر حاضر به گونه­ایست که شهرهای بزرگ، متشکل از افراد، قابلیتها، امکانات و روابط مختلف، یک نظام یا سیستم را تشکیل می­دهند و هریک از اجزا می­تواند در جهت­گیری مسائل کلی مربوط به سیستم مذکور، موثر باشد. بعبارت دیگر، می­توان گفت اگر هر شهروند خود را مسئولی دلسوز و خواهان توسعه پایدار و همه­جانبه شهر خود بداند، نمی­تواند نسبت به عملکردهای گوناگون، مخصوصا” عملکردهای مرتبط با میراث فرهنگی و طبیعی شهر، بی­تفاوت باشد.
ظاهرا” تحقق این دیدگاه، نیازمند ۲ مسئله است :
اول آنکه هر شهروند، با پیشینه­ی فرهنگی و طبیعی محل زندگی خود آشنا بوده و باور کند میراث آباء و اجدادی وی، نمایانگر اصالت دیرینه­ی سرزمین و ملت اوست. پس حتی یک درخت یا یک آجر تاریخی یا باستانی، می­تواند سندی منحصربفرد و لذا از اهمیت بسزایی برخوردار باشد. آگاهی و عملکرد عمومی، می­تواند در اقدامات قانونگذاران و مجریان طرح­های گوناگون تاثیرگذار بوده و بی خبری و ناآگاهی، می­تواند نقش بسزایی در تصدی سمتهای مهم شهری و استانی توسط افراد نالایق با نیات و اقدامات غیرمنطقی داشته باشد که عواقب آن مدتها دامنگیر خود همشهریان خواهد بود. و چه خوب اگر این آگاهی، در ذهن کودکان نهادینه شود تا همه، از کودکی با مسائلی که گویی از امرار معاش روزانه مهمترند، آشنا باشند.
دومین مسئله، آشنایی هر فرد با اختیارات قانونی خود در استیفای حقی است که با رفتارهای غیرقانونی مسئولین شهری مثلا” کوتاهی نسبت به حفظ میراث گذشتگان، پایمال شده است. تا باور اینکه هرکس می تواند برای محاکمه و مجازات قانونی این مسئولین (حتی با وجود قدرت اجرایی بالا) اقدام کند، گسترش یابد.
در ادامه نوشتار سعی شده هرچند مختصر، دو مسئله مذکور پیرامون موضوع قطار شهری اصفهان، مورد بررسی قرار گیرد. به نظر می­رسد آگاهی شهروندان از آنچه بر اصفهان می­گذرد و همچنین اصول و مواد قانونی مرتبط با موضوع، دیر یا زود، بهترین واکنش را در پاسخ به عملکرد دست اندرکاران اصلی این طرح و طرحهای مشابه، درپی خواهد داشت.