عصر غمگین روز ۱۶ آذر، نشسته ام و برگ های تاریخ را ورق می زنم که چه صفحات آشنایی هستند:

“دانشجویان که فرزندان گرامی ما هستند به خوبی می دانند که دانشگاه محیطی منزه برای ملت ایران می باشد مخصوصاً برای دولت که مسئول تربیت نسل آینده است. ولی متاسفانه عده معدودی بی وطن که همه چیز ما را می خواهد برباد دهند و برای ما نه دانشگاه باقی بگذارند و نه دانشجو، در این مکان رخنه کرده و آنجا را سنگر تظاهرات خیانت آمیز قرار داده اند”

این قسمتی از اعلامیه دولت وقت پس از اتفاقات ۱۶ آذر ۳۲ در دانشگاهی است که برای استقبال از نیکسون سه آذر اهورایی را قربانی کرد. نیکسون ۱۸ آذر به ایران آمد و روز جمعه در دانشگاهی که به خون دانشجویان بی گناه رنگین بود، دکترای افتخاری حقوق دریافت کرد.

با خونی که ۱۶ آذر ۳۲ در دانشگاه تهران ریخته شد، آخرین صدای اعتراض مسالمت جویی که هیچ قصد تخریب و فعالیت چریکی نداشت در گلو خفه شد. در ۱۶ آذر سال ۳۲ این صدای انتقادی مسالمت آمیز در خون نشست و حذف تحقیر آمیز اپوزیسیون مسالمت جو به این نتیجه انجامید که از دل همین نیروهای مسالمت جو، چریک هایی بیرون آمدند که برای سخن گفتن دست به اسلحه بردند و این سنت تاریخ است که اگر دهان ها بسته شود دست ها به سوی اسلحه می رود. مگر چریک های مذهبی و غیر مذهبی که از اواخر دهه ۴۰ وارد صحنه شدند، فرزندان همان نیروهای مسالمت جویی که هیچ قصد براندازی نداشتند و فقط نقادی می کردند، نبودند؟

دیکتاتور مورد نفرت دانشجویان یعنی محمدرضا شاه پهلوی مرد، نیکسون هم مرد. فرمانده انتظامی تهران هم اکنون مرده است و حتی نامی هم از او در کتاب ها باقی نیست. شعبان بی مخ مشهور نیز به حکم پروردگار در روز کودتا جان داد ولی امروز تاریخ به من آموخت که این “سه آذر اهورایی” یعنی مصطفی بزرگ‌نیا – مهدی شریعت‌رضوی و ناصر قندچی تا ابد زنده اند. همان هایی که دکتر علی شریعتی چه زیبا در وصف شان نوشت:

«اگر اجباری که به زنده ماندن دارم نبود، خود را در برابر دانشگاه آتش می‌زدم، همان‌جایی که بیست و دو سال پیش، « آذر» مان، در آتش بیداد سوخت، او را در پیش پای «نیکسون» قربانی کردند! این سه یار دبستانی که هنوز مدرسه را ترک نگفته اند، هنوز از تحصیلشان فراغت نیافته اند، نخواستند – همچون دیگران – کوپن نانی بگیرند و از پشت میز دانشگاه، به پشت پاچال بازار بروند و سر در آخور خویش فرو برند. از آن سال، چندین دوره آمدند و کارشان را تمام کردند و رفتند، اما این سه تن ماندند تا هر که را می آید، بیاموزند، هرکه را می‌رود، سفارش کنند. آنها هرگز نمیروند، همیشه خواهند ماند، آنها «شهید» ند. این «سه قطره خون» که بر چهره ی دانشگاه ما، همچنان تازه و گرم است. کاشکی می توانستم این سه آذر اهورائی را با تن خاکستر شده ام بپوشانم، تا در این سموم که می وزد، نفسرند! اما نه، باید زنده بمانم و این سه آتش را در سینه نگاه دارم.»

این یادداشت به بررسی تحلیلی طرح هدف مند سازی یارانه ها و پیش بینی برخی تاثیرات این طرح بر اقتصاد کشور بر اساس تئوری های علم اقتصاد می پردازد که در اولین شماره آذرماه هفته نامه اسپادانا، به صورت ناقص به چاپ رسید. متن کامل آخرین مطلب من در نشریه پیش تر وزین اسپادانا را در ادامه می خوانید:

ایمان حجتی: طرح هدفمند سازی یارانه ها از ابتدا تاکنون از نظر حواشی پیرامونی و جبهه موافقان و مخالفان به یکی از جنجالی ترین طرح های مطرح شده در کشور طی سال های اخیر تبدیل شده و احمدی نژاد به حق آن را مهمترین طرح سی سال گذشته نظام می داند. هرچند جراحی اقتصاد بیمار کشور با تیغ هدفمندسازی یارانه می تواند اثرات مثبتی در اقتصاد کشور مانند اصلاح الگوی مصرف، جلوگیری از پرت انرژی و غیره داشته باشد ولی باید توجه داشت عدم پیش بینی دقیق در خصوص برخی اتفاقات و حرکت بدون ایجاد زیربناهای لازم می تواند این تیغ را به اهرمی برای بریدن دست جراح تبدیل کند.
با نگاهی کوتاه به تغییر و تحولاتی که در اثر اجرای این طرح رخ می دهد در می یابیم نکات پنهانی در اجرای این طرح وجود دارد که شاید هنوز پیش بینی خوبی برای برون رفت از بحران های ناشی از آنان نشده است که به تعدادی از انان در ادامه اشاره می شود:
۱)اولین پیامد اجرای این طرح که شاید کمتر به ذهن طراحان رسیده است، ایجاد پدیده احتکار در آغاز طرح است. با نزدیک شدن به روزهای آغازین اجرای طرح و در نهایت روزی که بین کالای با یارانه و بدون یارانه تفاوت قیمت وجود دارد و با حذف یارانه قیمت کالا افزایش پیدا می کند، باید منتظر کاهش عرضه محصولات باشیم. بسیاری از تولید‌کنندگان محصولات خود را برای سال آتی انبار می کنند و این کاهش عرضه موقت و برهم خوردن میزان عرضه کالا نسبت به تقاضا، زمینه ای برای افزایش شدیدتر قیمت‌ها و ایجاد تورم پیش از آغاز طرح فراهم می شود.
۲)شاید دیگر پیامد این طرح که توجه کمتری به آن شده ایجاد کسری بودجه شدیدتر دولت است. زیرا از یک سو دولت وعده بازگشت یارانه‌ها به مردم را داده و از سوی دیگر با افزایش قیمت‌ها دولت ناچار به افزایش بودجه خود خواهد شد. به عبارتی اولین متضرر هدفمند کردن یارانه‌ها بعد از اقشار آسیب پذیر، دولت است.
۳) بر اساس بند الف ماده یک لایحه هدفمند سازی یارانه ها مقرر شده است که قیمت فروش داخلی بنزین، نفت، گاز و نفت کوره، نفت سفید و گاز مایع و سایر مشتقات نفت تا پایان برنامه پنج ساله پنجم توسعه کمتر از ۹۰ درصد قیمت تحویل روی کشتی (فوب) در خلیج‌فارس نباشد. به این شکل شیوه تنظیم قیمت های حامل های سوخت که بر روی شیوه تنظیم سایر قیمت ها اثر مستقیم خواهد گذاشت به اقتصاد بین المللی گره زده می شود و این در حالی است که کارگران و کارمندان ایرانی حقوق خود را بر اساس واحد پول ملی دریافت می کنند نه بر اساس قیمت نفت خلیج فارس و این مساله زنگ خطر بزرگی را به صدا در می آورد زیرا ممکن است سفره کارگران و کارمندان ایرانی را تحت تاثیر خود قرار دهد.
۴)یکی از پیش بینی های احتمالی در خصوص این طرح تورم بالا ناشی از اجرای طرح است. یکی از نتایجی که وقوع تورم بالا می تواند داشته باشد، ورشکستگی نظام بانکی است.
افزایش تورم به طور مستقیم بر نظام بانکی تأثیر خواهد گذاشت و دولت را در یک دوراهی قرار می‌دهد. با افزایش تورم یا دولت باید نرخ بهره را افزایش دهد یا آن که شاهد سقوط نظام بانکی باشد. اگر نرخ بهره ثابت بماند و تورم به مرز ۴۰ درصد یا بیشتر برسد مردم سپرده‌های خود را از بانک‌ها بیرون می‌کشند در این صورت نظام بانکی سقوط می‌کند. درتورم بالا مردم برای حفظ ارزش پول خود سپرده‌ها را از بانک خارج و دارایی خود را به صورت ارز یا دارایی دیگری نگهداری خواهند کرد که تورم ارزش آن را از بین نبرد.
۵)گرانی سوخت ناشی از هدفمند سازی یارانه ها می تواند صادرات محصولات کشاورزی را با تهدید مواجه کند زیر مزیت نسبی تولید داخل کمرنگ می شود. هم اکنون ۲۵ درصد اشتغال کشور در بخش کشاورزی است و چون شیوه های کشت هنوز سنتی بوده و راندمان تولید پایین است، با افزایش قیمت حامل‌های انرژی، قیمت سم، بذر و کود افزایش می‌یابد و در این شرایط بخش کشاورزی از دور رقابت با محصولات خارجی، خارج می‌شود.
۶)افزایش قیمت سوخت باعث افزایش هزینه حمل و نقل شخصی و در نتیجه آن روی آوردن مردم به حمل و نقل عمومی می شود. این در حالی است که هم اکنون زیرساخت های مناسب و لازم برای این حجم جدید متقاضی وجود ندارد و به نظر می رسد دولت برای مقطعی مجبور است علاوه بر اینکه یارانه به مردم بدهد هزینه‌های قابل توجهی را برای تکمیل حمل‌ونقل عمومی انجام دهد و اگر همین اکنون یارانه‌ها قطع شود امکان حمل‌ونقل عمومی مناسب برای مردم وجود ندارد و عدم مطلوبیت و نگرانی را در جامعه ایجاد می‌کند.

من زندگی را دوست دارم
ولی از زندگی دوباره می ترسم

دین را دوست دارم
ولی از کشیش ها می ترسم

قانون را دوست دارم
ولی از پاسبان ها می ترسم

عشق را دوست دارم
ولی از زنها می ترسم

کودکان را دوست دارم
ولی از آیینه می ترسم

سلام را دوست دارم
ولی از زبانم می ترسم

من می ترسم پس هستم
این چنین می گذرد روز و روزگار من

من روز را دوست دارم
ولی از روزگار می ترسم

به یاد او که بهترین بود در زدن حرف های دلمان

حسین پناهی

ایلنا-ایمان حجتی: بالاخره پس از گذشت ۹ماه از قطع شدن آب زاینده‌رود و خشک‌شدن این رودخانه در شهر اصفهان، آب زاینده‌رود در این شهر جریان یافت و به دیار نصف جهان حیات دوباره بخشید.
به گزارش خبرنگار ایلنا از اصفهان، جاری شدن آب زاینده‌رود با موجی از شادی در بین مردم اصفهان همراه بود به طوری که شب گذشته پارک‌های حاشیه زاینده‌رود در شهر اصفهان مملو از مردمی بود که پس از تحمل ماه‌ها خشکی رودخانه، آب زاینده این رودخانه را در بستر خشک آن روان می‌دیدند و همراه این آب زنده در فتح بستر خشک و مرده زاینده رود حرکت می‌کردند.
مسئولان شهری اصفهان مدت ها قبل وعده داده بودند که آب زاینده‌رود برای استفاده کشاورزان منطقه شرق اصفهان در زمان کشت محصول، از اواسط آبان ماه در اصفهان و مناطق شرقی آن جاری می‌شود.

نیاز بی‌رویه بخش کشاورزی، عامل خشکی زنده‌رود
در این زمینه، محمد درویش متخصص محیط زیست در گفتگو با خبرنگار ایلنا در اصفهان گفت: در این فصل سال کشاورزان غرب اصفهان محصولات خود را درو کرده اند و نیاز آبی در بالادست رودخانه کم شده و آب به مناطق پایین دستی نیز می رسد و کشاورزان شرق اصفهان که شرایط دمایی متفاوتی دارند برای آغاز کشت آماده می شوند.
وی افزود: آمارها نشان می دهد آنچه در حقیقت باعث خشک شدن زاینده‌رود شد، نیاز بی‌رویه بخش کشاورزی استان اصفهان به آب زاینده‌رود است.
درویش با بیان اینکه میزان راندمان آب در استان اصفهان پایین است افزود: بخش کشاورزی در استان اصفهان سالیانه در ازای مصرف ۵٫۵ میلیارد متر مکعب آب، ۵ میلیون تن محصول تولید می کند، یعنی در ازای هر متر مکعب آب حدود ۹۰۰ گرم ماده غذایی خشک تولید می کند در حالی که این مقدار در فرانسه ۳ کیلوگرم و حد نرمال آن ۱٫۵ کیلوگرم است.
وی تصریح کرد: اگر بخواهیم خشک شدن رودخانه در سال آینده تکرار نشود باید سیستم های آبیاری را به آبیاری تحت فشار و گلخانه ای تغییر دهیم تا راندمان آب دهی افزایش یابد که این کار با توجه به پتانسیل های علمی شهر اصفهان دور از دسترس نیست.
وی خاطر نشان ساخت: فقط کافی است تصور کنید راندمان این بخش به دو برابر افزایش یابد؛ این یعنی آنکه بخش کشاورزی اصفهان می‌تواند با نیمی از آبی که در اختیارش قرار می‌گیرد، همین مقدار تولید داشته باشد و در آن صورت با آب مازاد حاصل هم، زاینده‌رود پرآب خواهد بود و گاوخونی به حیات خویش ادامه خواهد داد و نشاط و سلامتی دوباره به دیار زنده‌رود بازمی‌گردد.
این متخصص محیط زیست با بیان اینکه “باید وابستگی معیشتی به آب زاینده رود در استان اصفهان کاهش یابد” تصریح کرد: این وابستگی باید به سمت معیشت هایی برود که آب کمتری از رودخانه را مصرف می کنند و فعال کردن توریست، اکو توریست و استفاده از انرژی خورشیدی و در کنار آن افزایش راندمان آب در بخش کشاورزی گزینه های پیشنهادی در این زمینه است.

بناهای تاریخی اصفهان و تهدید خشکسالی
طی ۹ ماهی که از خشک شدن زاینده رود می گذرد، کارشناسان حوزه های مختلف هشدارهایی در مورد تاثیرات خشکی رودخانه در زمینه های مختلف دادند.
در این بین به گفته فعالان و کارشناسان میراث فرهنگی، نه تنها خشکی رودخانه زاینده رود پل‌های تاریخی و بخصوص سی و سه پل را در معرض خطر قرار داده است، بلکه کاهش سطح آب سفره های زیرمینی و افزایش سطح تبخیر از جداره های بناها، سایر آثار را نیز در دراز مدت با مشکل روبه رو می سازد.طبق بررسی های کارشناسی، سطح آبهای زیرزمینی در بخش‌هایی از شهر اصفهان به یک سوم کاهش یافته بود.
ترک های بزرگ گنبد شیخ لطف الله نیز به گفته کارشناسان ناشی از همین مسئله است و خود مسجد امام و صحن آن نیز دچار چنین مشکلاتی است. حتی گفته می شود که حیات بنای مدرسه چهارباغ تا حد زیادی به نهر فرشادی (مادی) که از پای فونداسیون دیوار مدرسه جریان دارد، بستگی دارد در حالی که بیشتر مادی های اصفهان طی سالهای اخیر خشک شده اند.
بناهای تاریخی اصفهان به واسطه نوع ملات به کار رفته در آن، همگی با آب پیوندی دیرینه دارند و قطع شدن آب در شهر اصفهان و کاهش آب های زیرزمینی به این بناها لطمه جدی می زند.
هرچند به این واسطه جاری شدن دوباره آب در بستر زاینده رود خبر خوبی برای فعالان میراث فرهنگی اصفهان بود ولی آنان نگرانی دیگری از بابت سلامتی سی و سه پل دارند زیرا فاش شدن مساله انحراف مترو اصفهان این احتمال را مطرح کرد که دستگاه حفار در زمان انحراف با رمپ جنوبی سی و سه پل برخورد کرده باشد و مصالح غیر عادی مشاهده شده، قسمتی از پی سی و سه پل است که در صورت صحت داشتن این قضیه و آسیب دیدن پی سی و سه پل، احتمال نشست کردن پل در زمان جاری شدن آب در رودخانه وجود دارد. هرچند در آن زمان نیز مطرح شد که پی بردن به درستی این مساله نیازمند بررسی های کارشناسی است ولی متاسفانه طی ماه های اخیر اقدام کارشناسی جدی برای بررسی این موضوع صورت نگرفت و اقدامات در حد شعارهای رسانه ای باقی ماند.

طومار مردم اصفهان خطاب به احمدی‌نژاد
خشک شدن آب زاینده رود باعث شد مردم اصفهان با امضای طوماری خطاب به احمدی‌نژاد، خواستار رعایت حق آبه قانونی شهر اصفهان و کشاورزان استان اصفهان شوند.
در قسمت هایی از این طومار که در شهریور ماه سال جاری تهیه شد آمده بود: اسکندر، تیمور و اشرف افغان، اصفهان را ویران و از کشته‌ها پشته‌ها ساختند، لیکن نتوانستند آب را بر این شهر ببندند. پس نسزد که ما چنین کنیم و سنت طبیعت که همانا سنت خداست را به بیداد تغییر دهیم.
امضا کنندگان این طومار برداشت بیش از حد در بالادست رودخانه از آب زاینده رود را عامل خشکی زاینده رود دانسته بودند و از احمدی‌نژاد خواسته شده بود حقآبه قانونی شهر اصفهان و کشاورزان این ناحیه محترم شناخته شده و از دست‌اندازی به منابع محدود آب زاینده‌رود در سرشاخه‌ها و طول مسیر طبیعی آن جلوگیری شود.
این طومار در پایان همایش بررسی علل خشکی زاینده رود که توسط شهرداری اصفهان و تعدادی از تشکل های مردمی زیست محیطی برگزار می شد تهیه شده و برای امضا توسط مردم در یکی از پارک های اصفهان قرار گرفت.

گزارش: ایمان حجتی
عکس از: آرشیده شاهنگی

لینک خبر در ایلنا
پ.ن: ممنون از خانم شاهنگی بابت عکس زیبایی که گرفتند و در اختیار من قرار دادند.

از اول صبح که چشم هامونو باز می کنیم و از یک جایی که نمی دونم کجاست وارد این جنگل که خوب میدونم کجاست میشیم، همه دنبال یک هدفند…هدف همه “رسیدن به خوده” که با این هدف و با کمک ۱۰۰۰۰۰ بهانه از هیچ کاری دریغ نمی کنیم!!

این روزها سلاممون هم بهانه شده. حس می کنم حتی وقتی همدیگرو صدا می زنیم، لقب هایی که به هم نسبت می دیم هم بهانه است. همدیگر را صدا می زنیم: دوست من، برادر من، خواهر من، همشهری من، عشق من! و….

این روزها هروقت این واژه ها را میشنوم تنها چیزی که حس می کنم اینه که یک نفر داره دل یک نفر را برای همون هدفش غارت می کنه!

دنیا  شده “جنگل مولا”. خودخواهی و غرور قانون شده و انسانیت هم مدت هاست رد صلاحیت و خانه نشین شده یا شاید هم نه، بابا کشتنش رفت!

عجب جنگلیه این جنگل مولا!

بیچاره اون کسی که هنوز نفهمیده داره تو جنگل مولا زندگی می کنه.

بیچاره اون کسی که تو این جنگل دنباله محبت می گرده، از دیو و دد ملول شده و دنبال انسان می گرده، از آدم هاش خسته شده و دنبال حیوون هاش میگرده!!!

بیچاره…………

بیچاره دلی که خوش به باران باشد

ایلنا-فاطمه حاتمی-ایمان حجتی: عبور مترو در شهر تاریخی اصفهان در چند سال گذشته به دلیل بی‌توجهی شهرداری اصفهان به نکات و تذکرات کارشناسان به دل‌نگرانی بزرگی در میان مردم، دوستداران میراث فرهنگی و کارشناسان در تمام کشور تبدیل شده است.شاید اولین حاشیه بزرگ این طرح، بی‌توجهی مسئولان شهری به دو مصوبه شورای عالی ترافیک بود که طرح عبور مترو از خیابان شمس‌آبادی به جای محور تاریخی چهارباغ عباسی را مطرح کرده بود. این مسئله درحالی بود که بدلیل کشمکش‌هایی در میان ارگان‌های مرتبط با اجرای این پروژه، مترو از خیابان چهارباغ عباسی عبور و به پل تاریخی “سی و سه پل” نزدیک شد. هرچند این نقطه پایانی بر مسائل پیرامون مترو اصفهان نبود و ماه گذشته خبرگزاری ایلنا با انتشار گزارشی از “انحراف تونل مترو اصفهان از مسیر اصلی در نزدیکی سی و سه پل” پرده برداشت. این گزارش با واکنش‌های متفاوتی از سوی مسئولان شهری اصفهان مواجه شد. سخنگوی شورای اسلامی شهر اصفهان در اولین گام این مساله را تکذبب کرد و چند هفته بعد شهردار اصفهان در یک کنفرانس مطبوعاتی ضمن تائید انحراف تونل مترو اصفهان، انحراف ایجاد شده را “عمدی” دانست. این مساله از سوی رییس شورای اسلامی شهر اصفهان نیز تائید شد.

انحراف عمدی چگونه ممکن است؟
مسئولان شهری اصفهان، پس از تایید انحراف مترو، دلیل انحراف تونل شرقی متروی اصفهان را بدون بررسی‌های کارشناسانه و در نظر گرفت نظارت ضعیف کارفرما و پیمانکار، وجود شخص سومی دانستند که با دسترسی به رمز ورود کامپیوتر نقشه برداری TBM، به صورت عمدی مقدمات این انحراف را رقم زده است. این درحالی است که طبق مستندات خبرنگار ایلنا اعمال هرگونه تغییر در خط پروژه بر روی سیستم راهبری دستگاه حفار نیازمند کلمه عبور، مهارت و زمان لازم است و صرف دسترسی به رمز عبور هرگز نمی‌تواند منجر به دستکاری در خط پروژه شود. تغییر مسیر حرکت دستگاه حفار از مسیر پروژه در صورتی امکان پذیر است که فرد با مهارت بسیار بالا در زمینه نقشه‌کشی مختص تونل‌های مترو پس از دسترسی به پنل ویرایش مجدد خط پروژه، با ویرایش مختصات، هفت مرحله امنیتی پس از آن را طی و در آخرین مرحله رمز عبور را برای ثبت اطلاعات وارد کند. ادعای انحراف عمدی تونل مترو اصفهان در حالی مطرح می‌شود که با وجود چند نگهبان در درگاه‌های ورودی شخص ناشناسی هرگز نمی‌توانسته وارد تونل شود و همچنین مهارت کار با پنل ویرایش مجدد خط مترو این دستگاه را تنها دو شخص در سمت‌های نقشه بردار ارشد پیمانکار و نقشه بردار ارشد دستگاه نظارت مقیم از سوی کارفرما داشته‌اند.

ناظران کارفرما در زمان ایجاد انحراف کجا بودند؟
در صورت صحت ادعای مسئولان شهری اصفهان مبنی بر عمدی بودن انحراف ایجاد شده، مشخص نیست دستگاه نظارت مقیم که از سوی کارفرما یعنی سازمان قطار شهری شهرداری اصفهان با دستمزدهای بسیار بالا استخدام و در تمامی ساعات حفاری در حال مانیتور کردن وضعیت پیشروی دستگاه TBM هستند، چگونه در طول مدتی که دستگاه از مسیر اصلی خارج شده و در مسیر اشتباه در حال حفاری بوده متوجه بروز خطا نشده‌اند و پس از گذشت سه هفته و ۴۰ متر حفاری اشتباه متوجه انحراف شده و دستور توقف صادر کرده‌اند؟

اگرچه مسئولان قطار شهری و شهرداری اصفهان تلاش کردند تا با نشان دادن عمدی بودن انحراف مترو، سرپوشی بر روی نظارت ضعیف خود قرار دهند اما طبق نظرات کارشناسان شرکت VMT آلمان که نقشه‌برداری این پروژه را بر عهده دارد، این انحراف تنها به دلیل عدم رعایت قوانین و استانداردهای لازم در نرم‌افزارها و سخت‌افزارهای دستگاه TBM بوده است. در نامه شرکت VMT استفاده نادرست یا بیش از حد مجاز از برخی ابزارها مانند دوربین و لیزر دستگاه که در دقت عملیات حفاری نقش مهمی دارند، عوامل موثر در ایجاد این انحراف دانسته شده است. بدون تردید سهل انگاری‌ها، نظارت ضعیف، استفاده از افراد ناکارآمد و بی‌توجهی به نکات فنی در صدر دلایل انحراف مترو قرار دارد.

  راه حل خروج از بحران مدیران شهری و نقض دوباره قوانین سازمان میراث فرهنگی!
حفاری اشتباه ۴۰ متر طولی و ۶ متر فاصله دهانه مترو با نقطه انحراف، ادامه حفاری تونل شرقی مترو اصفهان را با مشکل مواجه کرده است.
اکنون مسئولان شهری اصفهان برای حل این مشکل و بازگرداندن تونل به مسیر اصلی، با چند گزینه مواجه هستند که گزینه‌ای که بیش از سایرین مدنظر قرار گرفته است، حفر شفت(چاه) به عمق حداقل ۱۵ متر در ابعاد ۱۷×۱۱ متر در کنار پل تاریخی سی و سه پل و بازگرداندن دستگاه به مسیر اصلی از طریق این شفت است. طبق مشاهدات در هفته گذشته، مسئولان سازمان قطار شهری اصفهان در حضور اعضای شورای شهر و رییس میراث فرهنگی اصفهان نقاط حفر شفت در کنار رمپ جنوبی سی و سه پل را علامت گذاری کرده‌اند.
هرچند رئیس سازمان میراث فرهنگی استان اصفهان مخالفت صریح خود را در گفتگو با خبرنگاران اعلام کرده است اما حضور او در کنار دیگر مسئولان در زمان نشانه‌گذاری محل احداث شفت به نوعی موافقت ضمنی او با این مساله به حساب می‌آید.
زمینه‌سازی برای حفر شفت در کنار سی و سه پل در حالی صورت می‌گیرد که طبق ماده ۱۳ سازمان میراث فرهنگی و ماده۵۶۰ قانون مجازات اسلامی تعزیرات، هیچ کس حق هیچگونه عملیاتی بدون اجازه سازمان میراث فرهنگی در اطراف محوطه‌های ثبت شده ملی را ندارد و برای متخلفان از یک تا سه سال حبس در نظر گرفته شده است.

برخورد یا عدم برخورد با سی و سه پل، کدام حرف را باور کنیم ؟
درحالی که رسانه‌‹ها از قول یک منبع آگاه اعلام کردند که دستگاه حفار TBM با پایه‌های پل برخورد کرده است، عبدالجواد زعفرانی مدیر عامل سازمان قطار شهری، در نشست مطبوعاتی خود با تکذیب این خبر اعلام کرد که دستگاه TBM در زمان انحراف خود با بستری سنگی و جوش سنگ مواجه شده و برخورد کرده است.
این صحبت در حالی مطرح شد که امیر مهدی حلبیان، عضو پروژه بررسی مهندسی سازه سی و سه پل و تاثیرات عبور مترو بر روی این پل به خبرنگار ایلنا گفت: در نزدیکی سی و سه پل تا عمق ۲۰ متری هیچگونه بستر سنگی و یا سنگ سفتی وجود ندارد.
البته در اولین خبر منتشر شده به نقل از یک منبع اگاه در سازمان قطار شهری اصفهان این مطلب بیان شد که در واگن‌های حمل خاک‌های حفاری شده، مصالح غیرعادی که به قسمتی از پی یک سازه شباهت داشته دیده شده است که احتمال دارد دستگاه در زمان انحراف با پی آخرین دهنه سی و سه پل برخورد کرده و این مصالح، قسمتی از پی این بنای تاریخی باشد که در صورت صحت داشتن این خبر، پل سی‌و‌سه پل پس از جاری شدن آب رودخانه، نشست می‌کند.

رمپ‌ها نیز جزیی از بدنه سی و سه پل به حساب می‌آیند
مدیرعامل سازمان قطار شهری اصفهان در کنفرانس خبری خود در مورد فاصله دستگاه حفار و سی و سه پل در زمان حفاری و نقطه توقف گفته بود: اکنون دستگاه حفار در فاصله ۷/۳۳ متری سی و سه پل متوقف شده است. وی در توضیح این فاصله گفته بود: رمپ‌های سی و سه پل جزئی از پل نیستند و این فاصله از آخرین دهنه محاسبه شده است.
مرتضی سقائیان، شهردار اصفهان نیز در کنفرانس مطبوعاتی خود با اشاره به فاصله تونل مترو از سی و سه پل گفت: «برخی از مطبوعات در این راستا دست به شایعه پراکنی زدند و از ضربه زدن دستگاه TBM به پایه سی وسه پل خبر دادند در حالی که طبق مستندات موجود اکنون فاصله از پایه پل در نقطه شروع انحراف ۴۲ متر و ۲۶ سانتیمتر و این فاصله در نقطه میانی انحراف ۴۵ متر و ۷۷سانتیمتر و در نقطه پایانی نیز ۷۱متر است.»
این در حالی است که طبق آمار ارایه شده توسط شهردار اصفهان، انحراف مترو باعث دور شدن تونل شرقی مترو اصفهان از سی و سه پل شده است که با نقشه شرکت VMT، اظهارات مدیرعامل سازمان قطار شهری و مختصات نقاط کنونی که برای احداث شفت در نظر گرفته شده است، در تضاد کامل است و یک محاسبه ساده نیز نشان می‌دهد امکان دور شدن تونل مترو از سی و سه پل با انحراف ایجاد شده امکان‌پذیر نیست و از سوی دیگر نیز، حلبیان عضو هیئت علمی دانشگاه صنعتی اصفهان می‌گوید: رمپ‌ها در دو طرف سی و سه پل جزیی از بدنه به حساب می‌آیند و لرزش‌ها بر این دو رمپ بر کل بدنه سی و سه پل تاثیر تخریبی می‌گذارد و از نظر علمی باید فاصله‌های تونل مترو در تمامی این نقاط و همچنین رمپ‌ها از هر طرف کاملا رعایت شود.

شاکیان پرونده مترو: دادگستری اصفهان هیچگونه همکاری نمی‌کند
۱۵۰۰شاکی پرونده مترو که از سال ۱۳۸۵ در مورد عبور مترو از خیابان چهارباغ از متولیان امر به دادگستری اصفهان شکایت کرده بودند، در مورد پیگیری پرونده خود، اظهار داشتند: شهردار و استاندار اصفهان و همچنین مدیرعامل سازمان قطار شهری اصفهان و رئیس میراث فرهنگی اصفهان که در موضع تصمیم‌گیری در مورد مترو بودند، باید پاسخگو عبور مترو از زیر خیابان چهارباغ و همچنین انحراف مترو و برخورد آن با پل تاریخی سی و سه پل باشند.
همچنین وکیل این پرونده اظهار داشت: طبق ماده ۵۶۰ قانون مجازات اسلامی، هرکس میراث فرهنگی را تخریب کند باید تحت تعقیب قرار بگیرد و از آن جهت که بازپرس سابق شعبه ۵ اصفهان حکم داده که مترو نباید از زیر چهارباغ عبور کند و در غیر این صورت این اقدام شهرداری اصفهان بر خلاف مصالح ملی است، با استناد به اصل ۸ قانون اساسی، “تعقیب مسئولین مترو در اصفهان نه تنها لازم است بلکه از باب امر به معروف و نهی از منکر واجب است” دادستان و همچنین مسئولین مترو باید پاسخگو باشد.
بازپرس سابق شعبه ۵ دادگستری اصفهان، حکم توقف پروژه و تعقیب مسئولان مترو را صادر کرده بود اما دادستان اصفهان تا کنون هیچگونه اقدامی در این جهت انجام نداده است.
وکیل این پرونده گفت” با توجه به ماده ۴۲ قانون آیین دادرسی کیفری که می گوید: “هر مقام رسمی که از دستورات مقامات قضایی تخطی کند باید مجازات شود” دادستان اصفهان نیز به دلیل عدم رعایت مصالح عمومی باید تحت تعقیب قرار گرفته و مجازات شود.
همچنین شاکیان این پرونده، خواستار تعقیب مسئولان مترو به اتهام سهل انگاری، سوء استفاده از مقام و عدم رعایت مصالح جامعه هستند.

منبع:ایلنا
گزارش:فاطمه حاتمی-ایمان حجتی

پایگاه خبری خلیج فارس

دیروز داشتم با یکی از دوستانم که با مشکل بزرگی مواجه بود چت می کردم. غرق تردید و ابهام بود و تشنه امید. بهش گفتم تارکوفکسی می گه: اگه یک درخت خشک رو با ایمان آب بدی سبز می شه. از من پرسید یعنی جداً سبز میشه…؟ اینجا بود که خودم واقعاً دچار تردید شدم…یعنی میشه؟؟؟

ولی امروز جوابش را گرفتم و مطمئن شدم که میشه. این خبر را بخوانید:

پیرزن ۱۰۰ ساله رکورد پرتاب گوی را شکست!

روث فریث تنها شرکت‌کننده در گروه سنی ۱۰۰ تا ۱۰۴ ساله‌ها بود، با این وجود این از موفقیت وی چیزی نمی‌کاهد. این پیرزن ۱۰۰ ساله پس از ثبت یک رکورد جدید و به گردن آویختن مدال طلای این رشته با رکورد ۴ متر و ۷ سانتی‌متر بسیار خوشحال شد. روث فیرث تاکید کرد: تا زمانی که شکست نخورده‌ام، برای برنده شدن به میدان می‌آیم. می‌خواهم از عنوان قهرمانی در ۴ سال آینده دفاع کنم.

وقتی پیرزن ۱۰۰ ساله رکورد میشکنه و میگه “تا زمانی که شکست نخورده ام، برای برنده شدن به میدان می آیم” پس حتماً اون درخت هم سبز میشه.

پ.ن: وقتی این وبلاگ را زدم دوست داشتم فقط یادداشت و گزارش های خوبمو اینجا کار کنم. ولی این روزها بیشتر دوست دارم حرف های دلمو بنویسم.ایده های خوبی تو ذهنم میاد ولی انگار دیگه یادداشت و گزارش نمی تونم بنویسم.

از طلا گشتن پشیمان گشته ایم

مرحمت فرموده ما را مس کنید

ای کاش در کویری خشک و پهناور سرگردان و حیران بودم ولی در خودم نه……

آخرین ساعات یک هفته منحوس هم گذشت، تا حالا تکه تکه شدن آسمون را ندیده بودم. نشستم و به هم چسبوندمشون تا بذارم سر جاش. چند تا تکه هم پیدا نشد….الان یک جاهایی اش خرابه… اگه پیداشون کردم می ذارم سر جاش

یاد متنی افتادم که نمی دونم مال کیه که میگه:

هی فلانی زندگی شاید همین باشد؟
یک فریب ساده و کوچک.
آن هم از دست عزیزی که تو دنیا را
جز برای او و جز با او نمی خواهی.
من گمانم زندگی باید همین باشد …
زخم خوردن
آن هم از دست عزیزی که برایت هیچ کس چون او گرامی نیست
بی گمان باید همین باشد …

ماهنامه زندگی سالم-ایمان حجتی: شاید سن من و دوستانم آن قدر نباشد که نابودی “حمام خسروآقا” را به چشم دیده باشیم؛ ولی شنیده ایم و خوانده ایم که می گفتند حمام را برای احداث یک خیابان در دل بافت تاریخی شهر خراب کردند.برای نابودی حمام خسرو آقا، یک بار در سال ۱۳۵۸، در سرستون های سنگی این حمام ماده منفجره کار گذاشتند که بعد از انفجار، ستون ها ریخت ولی به واسطه مرمت صورت گرفته در این حمام، سقف آن ریزش نکرد. به نظر اتفاق خوبی نمی رسید چون مدیران شهری وقت را مجبور به استفاده از لودرها و ماشین های سنگین در مرحله دوم تخریب در سال ۱۳۷۴ برای تکمیل پروژه کرد و همه چیز تمام شد. آری سهراب زخمی شده در مرحله اول، در مرحله دوم بدون نوشدارو قربانی احداث یک خیابان در بافت تاریخی شهر شد.
سال ها گذشت و سنت کهن مرگ سهراب و رسیدن نوشدارو پس از مرگ آن، در خفا و یا آشکارا درگوشه گوشه این شهر کهن اجرا شد. حالا ما هم بزرگتر شده ایم و چشمان خود را باز کرده ایم تا بر حسب رسالتی که داریم، از جان سهراب های شهر دیده بانی کنیم. به آنجا رسیدیم که صحبت از پروژه احداث مترو اصفهان به میان آمد. بدون تردید خبر خوشایندی برای همه مردم بود، چون با وجود مترو تحولات چشمگیری در حمل و نقل شهری بوجود می آمد.
تا اینکه مسیر عبور مترو مشخص شد و اولین نکته مشهود در آن، هدف گرفته شدن بافت تاریخی شهر اصفهان توسط این مار آهنین بود. آری مترو اصفهان طبق نقشه طراحی شده مسئولین شهری باید چهارباغ عباسی تا هزارجریب را که محور تاریخی شناخته شده ای بود و شامل ده ها اثر تاریخی می شود، درنوردد.
از همان ابتدا در خصوص آسیب دیدن چهارباغ و بافت تاریخی آن با حفرتونل مترو و عبور آن، گفتیم و گفتیم و گفتیم تا با تصویب مصوبه ای در شورای عالی ترافیک در سال ۸۱، عبور مترو از خیابان چهارباغ عباسی منتفی شد.
مصوبه ای که حتی اصلاحیه آن در سال ۸۵ نیز ماهیت آن را تغییرنداد. خوشحال و سرمست بودیم که به موفقیتی بی نظیر و دُری گران بها دست یافته ایم چون با عبور مترو از خیابان شمس آبادی، هم خیابان چهارباغ عباسی و آثار ارزشمند تاریخی موجود در آن مانند مدرسه چهارباغ و غیره از آسیب مصون می ماند و هم مترو با فاصله ای مناسب از پل تاریخی سی و سه پل عبور می کرد. ولی اینگونه نشد، در مورد دلایل آن زیاد فکر کردم و اشتباهاتی که در این بین رخ داد. باید اعتراف کنم نمی دانستم اراده ای مافوق اراده شورای عالی ترافیک که ریاست آن را رییس جمهور بر عهده دارد، در شهر اصفهان وجود دارد و مصوبات این شورا را، آنگونه که می خواهد تفسیر می کند.
مصوبه شورای عالی ترافیک را آن گونه که خواستند، خواندند و حفاری در چهارباغ عباسی را آغاز کردند. تعدادی از دوستداران میراث فرهنگی به دادگاه شکایت بردند که این دادگاه، حکم توقف عملیات حفاری را صادر کرد. اعتراف می کنم که در اینجا هم نمی دانستم اراده ای وجود دارد که حتی از نقض حکم مقام قضایی نیز ابایی ندارد!
سر برنده دستگاه حفار، تراشیدن خاک قدیمی ترین و تاریخی ترین خیابان کشور و اولین خیابان دو طرفه جهان را آغاز کرد و علیرغم همه اعتراض ها، به پایان رساند تا پرونده مربوط به آن به تاریخ سپرده شده و قضاوت در خصوص آن نیز به تاریخ ارجاع شود.
چهارباغ عباسی توسط ماشین حفار درنوردیده شد و پروژه مترو خطر شمال- جنوب اصفهان به حساس ترین نقطه در طول مسیر خود رسید. جایی که مشهورترین پل ایران یعنی الله وردی خان(سی و سه پل) با بیش از ۴۰۰ سال سبقه تاریخی محکم و استوار ایستاده است.
اهمیت و حساسیت مساله در حدی بود که افکار عمومی انتظار داشته باشند حفاری در این نقطه با دقت و حساسیت فراوان و نظارت کارشناسان ملی و بین المللی صورت گیرد.

در اینجا باز هم باید اعتراف کنیم!
اعتراف می کنم بیش ترین دغدغه ای که در خصوص عبور مترو از نزدیکی سی و سه پل داشتیم، ایجاد لرزه توسط دستگاه حفار در زمان حفاری و حرکت مترو در زمان راه اندازی بود که این لرزه ها را برای این پل تاریخی مناسب نمی دانستیم.
نمی دانستم سوء مدیریت پی سی و سه پل را هدف گرفته است! نمی دانستیم در این نقطه حساس به قدری با دقت عمل می شود که ۳۰ رینگ(معادل ۴۰متر) اشتباه حفاری می شود! و رییس سازمان قطار شهری اصفهان این انحراف را امری طبیعی دانسته و حفاری در کنار سی و سه پل را با حفاری در تونل های آب و فاضلاب مقایسه می کند!
نمی دانستم دستگاه حفار که باید حفاری هر رینگ از مسیر را در شرایط عادی در این شرایط، حداکثر در دو ساعت انجام دهد، حفاری یک روزه داشته و با مصالحی شبیه پی یک سازه مواجه شده است تا حدی که سر برنده آن خم شده و کسی نبوده که بگوید چرا؟
نمی دانستم حفاری در این نقطه برای این مدیران به قدری مهم بوده است که بر اساس گزارش شرکت نقشه بردار آلمانی پروژه یعنی VMT، مانیتور نقشه برداری دستگاه حفار تونل شرقی معیوب و ویروسی بوده است و عیب های فنی دیگر که همه ناشی از بی توجهی مدیران است!
نمی دانستم حضور و نظر بازرسان و کارشناسان سازمان میراث فرهنگی به قدری جدی بوده است که در زمان بازدید آنان، کارگاه را تعطیل می کرده اند و حتی به دلیل حضور این بازرسان، شماره و تاریخ سگمنت ها را پاک می کرده اند تا به این بازرسان بگویند اینجا کار تعطیل است و پیش روی نداریم که نیازی به بازرسی شما باشد!

اینجا اصفهان است. شاید اینجا اصفهان بود!
نوشتند که مترو سی و سه پل را تهدید نمی کند و شایعات افراد غیر مسئول است که تهدید کننده سی و سه پل است. به آنان باید گفت چرا مقامات مسئول دو ماه سکوت کردند و در خصوص این انحراف و این مشکل بزرگ هیچ سخنی به زبان نیاوردند و فقط پنهان کاری کردند تا امروز به قول شما “افراد غیر مسئول” مجبور به پرده برداشتن از قضیه شوند. چرا اگر عبور مترو تهدید کننده سی و سه پل نبوده، رییس سازمان میراث فرهنگی و گردشگری از کار خود برکنار می شود.
نوشتند “اعضای شورای اسلامی شهر اصفهان بر روی عملیات حفاری مترو اصفهان نظارت داشته اند و دارند” به آنان باید گفت پس چرا تا قبل از انتشار اخبار مربوط به این قضیه توسط افراد به اصطلاح شما “غیر مسئول”، بسیاری از اعضای شورای شهر اصفهان از این مساله کاملاً بی اطلاع بودند؟ و حتی یک روز بعد از انتشار خبر، این قضیه از سوی سخنگوی کمسیون عمران شورای شهر اصفهان تکذیب شد؟
با فرض درست بودن این صحبت، این نظارت در چه سطح کیفی بوده است که از ایجاد این همه مشکل فنی جلوگیری نشده است؟ چرا فقط آموخته ایم که همه چیز را توجیه کنیم؟
به خبرنگاران در کنفرانس مطبوعاتی رییس سازمان قطار شهری گفتند شما در جایگاهی نیستید که ما را متهم کنید. به آنان باید گفت خبرنگار چشم و گوش مردم است و وظیفه دیده بانی و دفاع از حقوق مردم را به عهده دارد. او به عنوان زبان مردم آزاد است در برابر سوء مدیریت ها بایستد و فریاد بزند “من متهم می کنم”. پس اگر جایگاهی برای او تعریف نمی کنید یعنی حقی برای دیده بانی مردم قائل نیستید و به بالادست بودن مردم در نظام اسلامی بی اعتقادید.
دیگر رمقی برای ادامه دادن این خواندن ها و نوشتن ها نمانده است. به یاد “حمام خسرو آقا” افتادم و سهراب نوشدارو نیافته.
این بار، سهراب داستان ما یعنی سی و سه پل، دو ماه است در دل خاک اصفهان زخمی شده است، ولی زخمی شدن او را از دیدگان مردم پنهان کردند و می کنند. بیایید تا سنت قدیمی نوشدارو نرسیدن به سهراب را بشکنیم و این بار زودتر از لودرها به سهراب برسیم!
دریغ است ایران که ویران شود…

منبع: ماهنامه زندگی سالم

پایگاه خبری خلیج فارس

من صبح روزی به دنیا آمدم که خورشید نور نداشت

بیلم را برداشتم وبه معدن رفتم و شانزده تن ذغال نمره نه بار زدم

رییس ریزه ام گفت : ((ماشالاه خوشم آمد))

تو شانزده تن بار میزنی وبه جایش آن چه داری

این که یک روز پیرتری و تا خرخره در قرض فرورفته تر

آهای پطرس مقدس !دور روح ما خیط بکش

که ماروحمان را به انبار کمپانی سپرده ایم

وقتی می بینید دارم می آیم بهتر است کنار بروید

خیلی ها این کار را نکردند و مردند

من یک مشتم از آهن است آن یکیش فولاد

اگر مشت راست بهتان نگیرد مشت چپم میگیرد

بعضی معتقدند آدم از خاک خلق شده

اما مرد فقیر و دیوانه ای هم هست

که از عضله و خون درست شده

از عضله و خون و  پوست و استخوان

واز مغزی ضعیف و پشتی قوی

تو شانزده تن بار می زنی و بجایش آن چه داری

این که یک روز پیر تری و تا خرخره در قرض فرو رفته تر

آهای پطرس مقدس !ما را به مرگ مخوان

ما نمی توانیم بیاییم

ما روحمان را به انبار کمپانی سپردهاییم

غرب زدگی – جلال آل احمد

شعر از : Merle Travis